Prendoi dielli, n' qiell duel hâna,

N' Veleçik po pingron Zâna:

Ehu! ju malet e Shqypnís,

N' t' cillat strukë shqypja e lirís

N' t' bardhat kohë qi kan prendue

S' lête anmik, jo, me i u afrue!

E di shpat e di edhe prrue,

E di landë e di edhe gúr,

Shqyptarís kryq e terthuer,

Se sa gjak atbotë i anmikut

Vojti rrkajë prej t' bardhë çelikut,

Qi flakote n' dorë t' Shqyptarit

Porsi rrfeja majes s' Sharit.

A kisht' mujtë kurr n' at kohë t' lume,

(Me lot gjakut sod t' lotueme!)

Veç nji troe t' tokës shqyptare

M' e rmue dora grabitçare?

Ah! jo kurr; t' ish' çue mbarë bota...

Pse ndo 'i Lekë, a 'i Gjergj Kastriota

Do t' kisht' dalë, at dorë rrembyese

M' e cungue me armë ngadhnyese,

T' cillat n' shekull do t' permenden

Hânë e hyj sa qiellve t' enden.

Por kan ndrrue sot moti e stina

Per dhé t' ngrît, kû rreh Martina!

Gjinde e mbajtun me lot t' shumit

Qi n' djersë njomë bûcat e umit,

Ja qi n' kullmë rreshket kumuese,

Ja nper dét bjen valës shkumuese,

Per me mbajtë nji grue te shpija

S' cilles bukë i lypi fmija,

Edhe i lên ndoshta me kjá,

Perse e mjera bukë nuk ká:

Gjinde, s' cilles Zot i âsht ari,

T' zezen tokë qi i ngratë Shqyptari

Shtrêjt me gjak e pat fitue,

Pa ndo 'i dhimë, kjoshin mallkue!

Sod m' e dá duen copa copa:

E perse? Pse don Europa...

Uh! Europë, ti kurva e motit,

Qi i rae mohit besës e Zotit,

Po a ky â shêji i gjytetnís:

Me dá token e Shqypnís

Per me mbajtë klysht e Rusís?

Po ti a kshtû sod na i perligje

Njata burra qi m' kto brigje

Per tý vehten bâne flije

Kur ti heshtshe prej ligshtije?

Ti qi i a kalle flaken diellit

E i shestove rrathët e qiellit

Ti, prej eshtnash t' t' ngratë Shqyptarve,

Qi bânë deken per dhé t' t' parve,

Bân sod t' bîjn fatosa t' rí,

T' cillt nji troe t' ksajë Shqypní

Mos t' a lâjn Shkjaut n' dorë me i rá

Krejt në gjak nji herë pa e lá!

Lum, oj Zâna e Veleçikut,

Qi m' i a lshon ti namët anmikut,

Qi m' i uron djelmt e Malcís,

Qi m' i a kján hallin Shqypnís;

Ksaj Shqypní, e cilla motit,

N' zâ kah pushka e besa e Zotit,

Pat kênë çmue prej fisesh t' tâna

Kah bjen dielli e kah mârr hâna!

Por, sado qi poshtë ká rá

Sod me sod, e rrin tue kjá

N' pluhen t' tokës, prej njerzve shá,

Prap, oj Zânë, shkndija e burrnís

Nuk â shkimë n' male t' Shqypnís,

Qi, manà, edhè n' kto kohë t' reja

Ka 'i herë ndezet flakë si rrfeja.

S' kan mbetë shkret, jo, armët besnike,

Perse Arbnorja grue fisnike,

Bân se bân fatosa t' rí,

T' cillt trimnisht per ket Shqypní

E per besë e t' bardhen Fé

E bâjn deken si me lé.