Por, s' din Shkjau me mbajtë miqsí!

Aman, Zot, kur duel Serdari,

Se ç' kje ndezë Vranina zhari!

Aman, Zot, kur mrrîni Pera,

Se shum krisi atbotë potera!

Por kur rán Shkjét e Vraninës

Shum u krisi plumja shpinës!

Porsi shé, qi m' nji natë gjâmet

Rritet turr e del prej âmet

Tuj ushtue - e tue shkumue,

Shkaperderdhet nper zallina,

Ashtû u derdh Shkjau te Vranina,

N' valë Shqyptarët krejt tue i pershî.

S' lufton ndryshe e rrebtë kulshetra

E me dhâmbë edhè me kthetra,

Zjarm e surfull tue flakrue,

Kur drangojt t' a kenë rrethue;

Si i qindron sod Shkjaut Shqyptari

Per dhé t' amel, qi i la i Pari:

Kâmbë per kâmbë, tuj qitë pá dá,

Tue korrë krena neper Shkjá.

U janë ndezun flakë breshânat,

U kullojn gjak n' dorë tagânat,

E u kullon gjak edhè zêmra,

Veç se vendit s' u lot thêmra.

Por ç' dobí: dielli tue lé

- Isht' tue lé m' at ditë per Shkjé! -

I rán ndore Shkjaut t' terbuem

Tridhjetë t' vrám e dhetë t' shituem!...

O ata t' lumt, qi dhane jeten,

O ata t' lumt, qi shkrîne veten,

Qi per Mbret e vend të t' Parve,

Qi per erz e nderë t' Shqyptarve

Derdhen gjakun tuj luftue,

Porsi t' Parët u pa'n punue!

Letë u kjoftë mbí vorr ledina,

Butë u kjoshin moti e stina,

Aklli, bora e serotina:

E dér t' kndoje n' mal ndo 'i Zânë,

E dér t' ketë n' dét ujë e rânë,

Dér sá t' shndrisin diell e hânë,

Ata kurr mos u harrojshin,

N' kângë e n' valle por u kndojshin.

E njaj gjak, qi kan dikue,

Bân, o Zot, qi t' jesë tue vlue

Per m' i a xé zêmren Shqyptarit,

Per kah vendi e gjûha e t' Parit!

Po, váll! Osja kû do t' jetë?

Oso Kuka a mos ká mbetë?

N' Xhebehane ká zatetë!

Ká zatetë n' at kullë t' barotit,

Kû ká bâ êmrin e Zotit,

Se per t' gjallë nuk ká m' e lshue,

Shokët e vet per pá i pague

Tridhetë t' vrám e dhetë t' shitue.

Kur pau Shkjau se pushka mêni

Si kah vau, si kah Liqêni,

E se mbetë s' kisht' Oso Kuka

Me tjerë t' vrám, perjashtë ke suka,

M' Xhebehane u turr m' at hera,

Si, kur t' lshojë kah Prendvera,

Vrullet bleta çark njaj zgjonit,

Tue zukatë si rryma e prronit.

N' brohorí tue i lutë jetë Knjazit

Njiqind vetë kcyen m' kulm t' pullazit,

Mâ t' permendunt kah trimnija,

Njaq u njiten mbi frangija,

Tue thye muret n' gjak t' perlyeme:

- Por ká gioben shpija e thyeme! -

Krisi Osja atbotë si ulâni,

Mje m' Cetinë i vojti zâni:

"Ah kadalë, Nikollë, t' vraftë Zoti!

Pse ktû i thonë Oso baroti:

Se s' ké pá Shqyptár me sy,